مارمولک

شروع يک آغاز

چشمانم را بستم و شروع به خاراندن مغزم کردم. قدم زنان در ميان تاريکی در جست جوی تاريکی .
گريزی از ميان ريشه هايش که همه فضا را اشغال کرده بودند وجود نداشت. روزها می گذشتند و من هنوز در اين فضای مصنوعی مسموم لذت می بردم.
در انديشه چاره ای برای فرار از اين گودال تاريک افتادم، زمزمه می کنم که ديگر زمان جهش فرا رسيده است...

|+| نوشته شده توسط صدرا در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 و ساعت 0:32 |